Kwam het eerste Bethanië-internaat (Maria Regina in Stevensbeek) tot stand door de verbouwing van een grote modelboerderij, bij het tweede willen de zusters van Bethanië door nieuwbouw hun -zeker in 1939- geavanceerde ideeën van aparte wooneenheden voor de groepen meisjes realiseren.

In 1939 zegt het Departement van Justitie hiervoor bouwsubsidie toe, maar na de Duitse bezetting in 1940 is daar geen sprake meer van. De zusters moeten de bouw zelf financieren, maar zij beschikken niet over voldoende middelen. Er wordt een grote actie op touw gezet: de zusters gaan er op uit om in de wijde omgeving van Rijsbergen weldoeners te werven. Deze zullen dan als "stichters" bijdragen aan de financiering van de bouw.

De actie slaagt en aan de Ettenseweg in Rijsbergen verrijzen 4 paviljoens, ieder voor 11 meisjes, die een eigen slaapkamertje krijgen. Ook komt er een "werkgebouw", waarin voorlopig de zusters onderdak vinden in afwachting van de bouw van een klooster, maar dit plan wordt nooit verwezenlijkt.